Kerstwensen

Vanuit een warm en zonnig Oeganda willen we al onze vrienden over de wereld hetvolgende toewensen...

Gezegende Kerstdagen!

Joyeux Noël!

Merry Christmas!

Opruimen en vertrekken!

Goed- de 4 maanden zijn bijna voorbij! Ik kan niet geloven hoe snel het gegaan is!
Moet toegeven dat de laatste maand het zwaarst was - met helemaal geen electriciteit!

We vieren kerst hier met wat vrienden. Vrijdag reizen we naar Entebbe om twee dagen in een gasthuis te verblijven (met een grote tuin en electriciteit) voordat we zondag terugreizen naar Europa!

Het is een geweldige tijd geweest hier in Oeganda, en we weten dat we terug zullen gaan. God heeft ons een aantal geweldige dromen gegeven voor dit kleine plekje op de wereld! Vooral de kinderen. Het gaat veel verder dan 1moreChild!

Christmas Wishes

From a warm and sunny Uganda we would like to wish all our friends around the world...

 

Gezegende Kerstdagen!

 

Joyeux Noël!

 

Merry Christmas!

Warme kerstgroeten vanuit Oeganda

Kerstfeest met de CRO straatkinderen van Jinja

Gisteren hebben we onze middag doorgebracht met een feest voor de straatkinderen van Jinja - met het CRO kerstfeest. Het was echt tof! In een heel andere cultuur als we gewend waren bij Metro in New York, maar wel echt leuk!

Tatiana en ik mochten de spellen doen - in de stijl van NY! Ha Ha! Met twee vertalers was het alles bij elkaar een chaotisch georganiseerd zooitje!
Omdat deze kinderen voornamelijk op straat leven, hoef je ze echt niets uit te leggen over spanning! Zij hebben er sowieso al mee te maken! We moesten ze zelfs een beetje kalmeren! Omdat we de afgelopen maanden met deze kinderen relaties hebben opgebouwd, voelde het alsof we ze al jaren kenden!

Onze schoonzus, Kyra, had dozen gekleurde stiften en pennen gestuurd, zodat we 78 kleine kerstprijzen/cadeautjes uit konden delen. Dank je zus!

Dit was de laatste dag dat we bij onze vrienden van CRO konden zijn. We zullen ze zeker missen. Maar we weten dat we terug gaan, en in de nieuwe plannen die God in ons hart gelegd heeft, weten we dat we de komende jaren kunnen werken met veel van deze kinderen. Het gaat een geweldig avontuur worden!

Voetbal

Er is iets vreemd gebeurd sinds ik in Oeganda ben...Naast dat ik niet zo vaak een douche neem als in het westen (sorry) speel ik voetbal als ik in Oeganda ben!?!!!! Niet alleen dat, ik lijk er zelfs van te genieten als ik het doe! Iedereen die me een klein beetje kent, weet dat ik nooit voetbal speel! Ik haat het! In Brooklyn gingen de jongens een keer in de week spelen, maar ik ging nooit. Ik kan gewoon niet begrijpen waarom we gewoon achter een bal aanrennen.

Maar hier niet - in Oeganda lijk ik het echt leuk te vinden. Elke dinsdag gaan we spelen met Harry en de straatkinderen van Jinja. De jongens die de hele dag afval verzamelen of bedelen voor een klein beetje wisselgeld rennen nu allemaal achter dezelfde bal - maar nu lijkt het wel zin te hebben. Op het veld lijken ze gewoon te genieten. Ze gaan er gewoon voor - geen gevaar, niemand die op hen scheldt - alleen zij en de bal. En Harry en ik :)

Dag van bemoediging en toerusting 2008 - Bedankt!!!

Het is gebeurd! We hadden een geweldige tijd met onze 28 sponsorkinderen van 1moreChild. Kijk zelf - en weest trots!
Zie http://www.ferdiandtatiana.blogspot.com/

Update van de dag van bemoediging

Deze zaterdag hebben we onze dag van bemoediging! We zijn erg enthousiast en kijken er echt naar uit wat gaat gebeuren! We hebben een geweldige kok geregeld, goede schoolspullen gekocht en nemen een bootlading gave cadeautjes mee!
Zondag hopen we onze foto's en geweldige verhalen op het blog te zetten:) bedankt dat jullie er aan mee wilden doen! Klik hier voor meer informatie

Anja is 50 geworden!

Deze herfts is één van onze vrienden, Anja uit Nederland, 50 geworden!

Ongelooflijk! Anja is al heel lang een vriendin van onze familie en heeft me 10 jaar geleden in New York zelfs opgezocht, samen met mijn moeder. In plaats dat ze haar vrienden om cadeautjes en presentjes te geven, besloot Anja het dit jaar anders te doen.
Anja schreef op al haar uitnodigingen dat ze graag een donatie wilde doen 'aan het werk van Ferdi en Tatiana van 1moreChild'!

Anja - namens de 28 kinderen die door 1moreChilde gesponsord worden - Bedankt! Bedank ook de mensen die je feestje hebben bezocht!

Het lijkt of alleen door dit soort 'initiatieven' 1moreChild het kan redden! We hebben nog niet alle 28 kinderen gesponsord voor hun schoolgeld, dus vaak maken dit soort donaties het mogelijk voor ons om alle kinderen volgend jaar weer naar school te sturen.

O ja - zo ziet Anja er normaal gesproken niet uit - ze was 'gedwongen' deze 'koninginne'kleding te dragen, en ze moest zelfs een 'koninginneverklaring' lezen! Veel geluk nog!

Rebellenleger tekent geen vredesverdrag in Noord-Oegand

Dit maakt me echt gek. Er is een rebellenleger in Noord Oeganda, dat zoveel mannen, vrouwen en kinderen gedood heeft. Het is berucht om het meenemen van kinderen uit scholen, huizen en dorpen en ze vervolgens in te zetten in hun leger. We hebben één van deze kinderen ontmoet, David, nadat hij was bevrijd en naar Watoto-Gulu was gestuurd, een organisatie die werkt met kindsoldaten in dit gebied. Hij vertelde ons dat dit leger hem verplichtte zijn broer te doden. Zij gingen verder en doodden zijn ouders, zodat hij geen reden meer zou hebben om naar huis te gaan! Zij lieten hem babies in bomen hangen en deze babies doodbijten... Allemaal vanwege... niemand die het weet. Het achterlijke is dus dat niemand schijnt te weten wat Kony (de leider van het rebellenleger) wil! De enige reden voor hem om op dit moment een vredesverdrag te tekenen zou zijn dat hij niet vervolgd wil worden door Den Haag...maar dat is erg onwaarschijnlijk... Mensen zijn bang dat hij deze tijd gebruikt om zijn leger te versterken om door te kunnen gaan met zijn slachtingen... Ik ben de laatste die weet hoe je dit kunt stoppen - maar het moet stoppen. Deze man en zijn legere moeten stoppen de jeugd te verwoesten van onschuldige kinderen...Moge God ons bijstaan.
News Africa - Reuters.com: "De strijders van Kony zijn berucht voor het afslachten van burgers, het verminken van overlevenden door hun lippen of oren af te snijden, en het kidnappen van duizenden kinderen die gedwongen worden te vechten, als wachters worden ingezet of als sex slaven. 'We verwachten niet dat er snel een verdrag getekend wordt' zegt de VN vertegenwoordiging voor de onderhandelingen, de vroegere president van Mozambique Joachim Chissano,"

Wat een toeval!!!

Op een dag besloten Tatiana en ik met Maëlle naar buiten te gaan, zodat ze rond kon rennen op een van twee lokale voetbalvelden. Toen we aankwamen zagen we dat een aantal van de straatkinderen die we kennen van CRO aan het spelen waren met andere 'blanken', en waren daardoor blij verrast! Toen beseften we dat ze gecoached werden door onze vriend Bosco, wat ook een verassing was!

Maar toen! Je raad nooit wat er gebeurde! Een van de jongens die voetbal speelde met hen kwam naar me toe lopen. Ik dacht dat ik hem herkende! Maar voordat ik de kans kreeg mijn geheugen op te frissen, hielp hij me: "Ik ben als bootcamper naar Metro geweest!!"

Geweldig! Ongeveer 1,5 jaar geleden werd ik gebeld door mensen die zich opgegeven hadden voor een bootcamp. Harry en Hen. Hen was net in verwachting, en zij wilden even zeker weten of het wel verstandig was dat ze mee zouden doen aan ons programma. Omdat Tatiana toen 8 maanden zwanger was, had ik er veel begrip voor (ik weet niet zeker of ik dat eerder ook zou zijn geweest :-)) Zij kwamen, en we hadden een geweldige tijd.

Goed - om een lang verhaal kort te maken: Zij zijn afgelopen April in Jinja aangekomen en zijn op zoek naar een manier om de straatkinderen in Jinja te helpen! Zonder het te weten, zijn we beiden terecht gekomen bij CRO! En er komt nog meer!? Ze hebben een zoontje van een jaar oud, en Maëlle en hij kunnen het prima met elkaar vinden! Kom op! Wat een toeval!

Fruit als ontbijt

De afgelopen weken ben ik om 6.15 op de fiets gestapt, om naar de kerk te gaan om te bidden. Ik weet het, het klinkt een beetje religieus, maar (normaal gesproken) geniet ik er echt van om dit te doen! In ieder geval, als je zo vroeg op staat, zie je hoe mooi de zon opkomt.

Precies op de hoek vanwaar we wonen, is er een groote vuilstortplaats. Het is maar 50 meter bij ons appartement vandaan. Twee keer heb ik mijn vuilnis daarheen meegenomen om het weg te gooien, en beide keren voelde ik me stom. Weet je, er slapen een paar kinderen precies naast de vuilstortplaats. Als ik om 6.15 langskom zijn ook zij net bezig om met de dag te beginnen. Ze maken een klein vuurtje van de dozen die mensen weggooien en proberen zich een beetje op te warmen.

De eerste keer dat ik mijn vuilnis weggooide, sprongen een aantal jongens op, en doken letterlijk in de vuilstort om mijn zak te controleren. (arme jongens, alles wat erin zat waren luiers van Maëlle en misschien een klein restje...)

De tweede keer wilde één van de jongens zo graag mijn vuilniszak hebben toen hij me zag, dat hij me bijna van mijn fiets duwde om de vuilniszak te pakken. Weer was het enige dat hij kon vinden een teleurstellende hoop luiers...

Deze tweede keer had ik er echt moeite mee. Daar stond ik dan - op weg op te 'bidden', net nadat een aantal straatjochies 'gezegend' waren met mijn afval. Ik voelde me echt als de Farizeërs in de Bijbel...Die ene die de zieke man voorbijging, omdat hij naar de tempel ging... Ziek.

Ik heb er met Tatiana over gesproken, omdat ik voelde dat ik niet gewoon kon gaan en ze eten kon brengen...dat zou niet het probleem oplossen van deze straatjongens. Of kon ik dat wel? Weet je, ik weet echt niet wat wijsheid is in een dergelijke situatie.

Het enige dat ik weet, is dat een kleine groep straatjochies tussen 8 en 15 jaar oud maar 50 meter bij ons appartement vandaan wonen. En het enige dat ik weet is dat ze koud en hongerig zijn als ze wakker worden. Het enige wat ik voor hen de komende weken kan doen is om hen wat fuit te geven om op gang te komen...Natuurlijk zal deze 'voorziening' stoppen als ik vertrek, dus ik los geen problemen op... Maar niets doen voelt ook niet goed...Het klopt dat in de Bijbel staat dat 'de armen altijd met je zijn'. Maar daarna staat er ook direct: Marcus 14:7 en iedere keer dat je wilt, kun je hen helpen. Heb je onlangs armen geholpen? Ik weet zeker dat je ze ergens kunt vinden.

Update van de dag van bemoediging

We hebben het gered! Op dit moment zijn alle 28 kinderen gesponsord voor de dag van bemoediging! Iedereen bedankt die heeft kunnen geven, en iedereen bedankt die voor deze dag (6 december) bidt! Klik hier voor meer informatie

We hebben het gered!

We kunnen onze bemoedigingsdag voor wezen vieren, omdat we weten dat voor elk kind gezorgd kan worden! Vandaag hebben we onze uiteindelijke 3 donaties ontvangen!

We hebben $60 ontvangen van onze vrienden Craig en Abby Brotherson uit Noord-Ierland! Hij schreef me de volgende mail:
"... maar het was tof, omdat ze nooit collectes deden voordat we kwamen, en we zijn net begonnen - dus deze week hing ik je foto op, en vertelde hen waar het voor was en ze gaven! Dit zijn bijna allemaal tieners, de meeste hebben geen baan, en ik had niet de kans ze het vantevoren te vertellen!"

Dat is geweldig! Jongens bedankt, en al onze vrienden over de wereld bedankt! 6 December zal een dag worden die ze niet zullen vergeten! Bidt voor ons dat alle kinderen niet alleen fysieke bemoediging zullen ontvangen, maar ook geestelijk versterkt zullen worden.

We gaan heel wat foto's maken, en we zullen een geweldig verslag op het blog plaatsen!

Overwegingen over de speelmaatjes

Een vroegere intern van NY, Andrea G., gaf me een paar weken geleden een geweldige tip... Om Maëlle te helpen om vrienden te krijgen, begonnen we als vrijwilligers bij een christelijk tehuis voor weeskinderen http://www.amanibabycottage.org/

We zijn er al een aantal middagen geweest nu en we vonden het echt geweldig. Het was echt een geweldig alternatief! Het is schoon, het is veilig en Maëlle leert er communiceren, spelen en leert van de 50 kleintjes daar. Ze vindt het echt geweldig! Ze houdt ervan op de kleine auto te rijden! Ze kan er de hele middag in zitten, gedag zwaaien en toeteren :-)













De laatste keer dat we er waren gebeurde er echter iets. Ik was aan het voetballen met Junior - eigenlijk schoten we alleen een voetbal heen en weer - toen ik zag dat een groep jonge kinderen naar de wezen stonden te kijken vanachter het hek... Door de manier waarop ze keken vroeg ik me af of ze aan de andere kant van het hek wilden zijn -- in het weeshuis waar ze omarmd zouden worden met liefde, zorg en ook de kans zouden hebben om met geweldig speelgoed te spelen...


Een paar minuten later kwam er een kind de heuvel af rennen, en het riep "Kom cake eten! Kom cake eten!" Binnen een mum was de tuin leeg! Ik bleef naar mijn "jaloerse" kinderen achter het hek kijken... Ik wist zeker dat zij ook heel graag zouden komen en cake eten... maar in plaats daarvan pakten zij stenen en begonnen ze naar ons te gooien! Dit is geen grap! :-) Zij begonnen stenen in een mango boom te gooien en hoopten een paar mangos te raken, zodat die zouden vallen, zodat ze ze konden eten...

Op dat moment brak mijn hart hierdoor. Ik wilde naar de kinderen achter het hek toegaan... Gewoon praten, ontspannen en met hen spelen... Ik moet bekennen dat ik pas dacht aan wat moeder Theresa zei:"Het is mode geworden om over de armen te praten, maar het is niet zo in om met de armen te praten." Anders gezegd, het is voor mij makkelijk om te praten over hoe arm de armen hier zijn in Oeganda, maar als de armen met mij komen praten, vragen om geld, voedsel en kleding... Is dat helemaal niet fijn en haat ik het echt! Ik weet echt niet waar dit me gaat brengen... Ik ben uitgedaagd, getrokken en geduwd uit mijn eigen prettige omgeving. Ik blijf me afvragen, wat doe ik hier? Ben ik hier omdat ik dan geweldige zendingsverhalen heb (dat is leuk) of doe ik het omdat ik heel gewoon maar echt van God en mensen houd (niet echt "in")... Ik moet zeker gelouterd worden! Tanie

No Comments

Dag van bemoediging

Op dit moment hebben we 21 kinderen gesponsord voor onze dag van bemoediging! Dat betekend dat we nog maar 7 kinderen hoeven te gaan. Klik hier voor meer informatie of om een gift te geven!

Aanbidding met de straatkinderen

Filmpje zie: http://www.ferdiandtatiana.blogspot.com/

Nu we ons voorbereiden op onze eigen zendingsorganisatie hier in Oeganda, hebben we de Children Restoration Outreach (CRO) twee keer per week bezocht.

Naast het knippen van haar, heeft Tatiana de leiding getraind en gecoached hoe ze 's morgens op een goede manier de aanbidding kunnen doen.

Om 's morgens te komen, en de kinderen te zien - die echt niets hebben - terwijl ze Jezus aanbidden! het maakt je echt beschaamd...Wetend dat wij - die alles hebben - moeite hebben om te aanbidden...

We moeten vaker naar deze voorbeelden kijken...dan besef je dat het niet alleen gaat om gewoon te geven aan deze kinderen, je moet ook van hen kunnen ontvangen.

Dag van bemoediging!

In onze vorige nieuwsbrief hebben we jullie verteld over onze encouragment day (dag van bemoediging) hier in Jinja, Oeganda. Tot nu toe hebben we 21 van onze kinderen van sponsors voorzien!

Het is lastig om er echt zeker van te zijn, omdat sommige giften wellicht per post zijn verstuurd of direct naar onze kerken in Europa. Maar we weten dat we een aantal extra kinderen willen sponsoren.

Op 6 december (nieuwe datum!) hebben we alle 28 wezen uitgenodigd voor een hele dag van bemoediging en toerusting. Nieuwe schoolspullen, nieuwe schooluniformen, een groot buffet, en heel veel plezier en bemoediging.

Met elke $20 kunnen we dit doen voor 1 kind. Kunnen jullie ons helpen met het sponsoren van de laatste 7 kinderen? Je kunt het doen op: http://www.ferdiandtatiana.blogspot.com/

Alvast bedankt! Gods Zegen, Ferdi, Tatiana and Maëlle

Je $20 wordt besteedt aan:
Nieuw schooluniform $ 10
Boekentas $ 2.75
Schoolspullen
- 4 schriften
- wiskunde set
- 3 potloden
- 3 pennen
- 1 gum
- 1 puntenslijper $ 5
Eten $ 2
Drinken $ 0.25
Huur van het gebouw: gratis
Spellen etc.: gratis
Bemoediging: onbetaalbaar :)
TOTAAL: $20 !!!