Wednesday, February 07, 2007

Winnaar drumwedstijd kwam vroeger naar Yogi Bear


Eén van onze jonge gasten die bij Yogi Bear Zondagsschool zijn opgegroeid, heeft een nationale drumcompetitie gewonnen: Drum Off (guitar center)... Deze jongen, Danny Rodriguez is een verbazingwekkend drum talent! Als je me niet geloofd, kijk zelf dan maar! In ieder geval, Danny kwam als kleine jongen met zijn vader mee (die in onze band speelt), en groeide echt op bij de 'Zondagsschool band!' Danny is de enige jongen die ik om zijn drumstel heen heb zien lopen, terwijl hij aan het drummen was!!!

Kijk zelf, en sta versteld!

Saturday, January 27, 2007

Foto's van onze schattige baby

Ha iedereen,


Dinsdagmorgen gingen Ferdi en ik naar het ziekenhuis voor onze tweede ultrasound foto. In dit stadium is de baby goed ontwikkeld en groot genoeg om al best veel te kunnen zien. We zagen de handen en vingers, de benen, voeten en tenen..WOW! Het was geweldig. Ik vraag me nog steeds af hoe God over het hele proces nagedacht heeft. Ik begin nu een klein buikje te krijgen. Ik ben er echt opgewonden over, hoewel mijn zus me al verteld heeft dat het binnenkort behoorlijk lastig wordt om te lopen en te slapen. Goed, de moeiten zijn sowieso al begonnen. Afgelopen nacht heb ik met een extra kussen geslapen tussen mijn benen en onder mijn buik... de typische houding van een zwangere om in slaap te vallen, en raad eens? Het werkte! Ik sliep als een baby.


Dinsdagmorgen was echt geweldig. De meerderheid van de stellen willen weten wat de sexe van de baby is, maar Ferdi en ik willen het niet weten. De doktor zei dat het duidelijk was, dus ik nam aan dat het een meisje was, maar Ferdi dacht dat de baby een jongen zou zijn als ze dat zei...


We weten het dus nog niet! Halverwege de ultrasound opnames (een uur lang) dachten we dat we het zouden moeten vragen, maar toen wist ik het niet zeker en zei de dokter "als je het wilt weten, vraag het me dan en ik zal het je vertellen" We hebben het niet gevraagd! Die nacht droomde ik van een meisje maar halverwege de droom werd de baby een jongen. Het leek erop dat God het antwoord niet wilde zeggen. We zullen het rustig afwachten.


Moet je de baby foto's eens zien. Sinds het begin van de zwangerschap hebben we de baby "Blessy" (Gezegend) genoemd omdat we ons zo gezegend voelden dat God ons vertrouwde en beloonde met deze prachtige Baby. Wat een zegening! Ik hoop dat jullie allemaal "Blessy" mogen ontmoeten. Sommige dagen zeggen we zij en sommige dagen zeggen we hij...


Deze foto is van de zijkant. Hier is Blessy 8 weken. De Baby is zo teer. Ik kon niet geloven dat ik zwanger was, maar dezelfde dag hoorden we de hartslag voor de eerste keer en dat maakte het echt. Deze foto is ook van de zijkant. Sorry dat ik niet weet hoe deze foto 90 graden omhaag gedraait moet worden. Stel je voor dat Blessy op haar rug ligt.






Deze foto is een portret van Blessy - 20 weken oud. Je kan het gezicht van de baby zien, omdat het hele lichaam het (de sexe) te duidelijk zou maken.


De zwangerschap is tot nu toe geweldig geweest. Ik heb geen last gehad van ochtendhumeer, misselijkheid, overgeven...Ik sliep veel in het begin maar nu lijkt alles zo goed. Dank voor jullie gebeden. Blijf ons blog bezoeken om meer te horen van Blessy, Ferdi en Tati,




Gods Zegen.

Dominee Ferdi

Zondagmorgen hadden we een hele speciale gastspreker bij Metro Christian Center.
Namelijk... Ferdi Sebastiaan v/d BERGH!!!Ferdi heeft het geweldig gedaan. De kerk lachte, luisterde, dacht na en aan het eind werd God aangeroepen en werden de eigen dromen verruild met die van God voor hun leven. Ferdi preekte over Gods levende droom vanaf het begin (Gen 1:26) God had vele dromen voor ons bestemd (Ps8:4). Voordat God ons schiep dacht Hij na en droomde hoe hij wilde dat wij waren en toen... schiep Hij ons. Het was geweldig!!!
We voelden ons geliefd, gemaakt met een doel en gemotiveerd om de droom van God die Hij voor ons had na te jagen. We wilden echt de preek op het blog plaatsen, maar de recorder van de kerk deed het niet goed. Sorry! Alleen, één ding is zeker...Ik was echt trots op hem. Eén van de werkers, Lasinda, kwam me vertellen "Yes! Ferdi kan preken! Hij deed het echt goed vandaag!" Een ander vriendin van mij, Jaminda, vertelde me dat ze God vroeg in haar leven te spreken. En door Ferdi's preek heeft God haar beantwoord. Prijs de Heer! Het klink als een cliché, maar ik meen het. Glorie aan God!
Tatiana

Nieuws vanuit Oeganda




Beste vrienden, zoals een aantal van jullie weten, sponsoren Tatiana en ik een vriend van mij in Oeganda om wezen te helpen weer naar school te kunnen. Het is jammer dat het gezegd moet worden, maar er is meer hulp nodig. Nu sponsoren Tatiana en ik 26 kinderen in JINJA Oeganda, voor gemiddeld $300 per kwartaal. Dit houdt hen in school. Maar het geld is nauwelijks voldoende.

We zijn bemoedigd doordat een goede vriend van ons uit Engeland ons $50 heeft gegeven om een fiets te kopen voor Bosco, die hem echt zal helpen bij de dorpen en in de stad langs te gaan. Op de foto kun je het kinderverzorgings centrum zien, waar straatkinderen onderwijs en voedsel krijgen. (Bosco werkt fulltime aan dit project en hierheen gaat NIET ons geld. Ons geld gaat naar een project wat hij doet in de tijd die hij over heeft...)

Hieronder staat een brief die ik VANDAAG van Bosco heb ontvangen. Het zal je laten lachen en huilen op hetzelfde moment!

Broeder Ferdi, het maakt me echt gelukkig als ik denk aan je glimlach bij de dingen die ik je ga schrijven over wat ik meegemaakt heb met de fiets.

Dames en heren (als ze er zijn), Bosco zit eindelijk op de fiets! Hierbij de "eerste beelden". En deze prestatie kun je wel als een wonder zien. Ik ben ook echt enthousiast over het nieuws dat je verspreidt via BLOGGER (voor mij een vreemd woord). Wat bedoel je eigenlijk met dat voor mij lastige woord?

Ik heb normaal gesproken 20 minuten nodig om mijn e-mail te checken en soms 1 uur om ze te lezen en beantwoorden. De snelheid van de computers die jullie hiervoor gebruikt hebben, is zo langzaam. Maar gemiddeld kost het 1,500 shillings, ongeveer 0,87$ om een uur op internet te gaan.

Vandaag is het zaterdag en ben ik vrij van de verplichtingen voor de kinderorganisatie, en ik ben naar één van de huizen gegaan, waar 4 van onze weeskinderen zitten. Het was een erg geslaagd bezoek. Volgende week zal ik je wat informatie sturen, en misschien kun je dat gebruiken om de website te updaten

Broeder, de behoefte om wezen te steunen groeit soms. Ik was vandaag dus op pad en kwam wezen tegen die onze hulp echt nodig hebben. Gisteren waren er examens voor het basisonderwijs. Dit zijn landelijke examens die je moet halen om naar het voortgezet onderwijs te kunnen. Vier van onze kinderen zullen komend jaar dat gaan volgen. Dit betekend extra schoolkosten en hogere overige kosten. Details zal ik nog naar je toe sturen.

Doe je vrouw Tatiana de groeten, die God oprecht wil dienen. We houden van jullie beiden en we bidden dat jullie een gezond kind mogen ontvangen dit jaar.

Gods zegen en doe iedereen de groeten. Ik hou van je broeder en ik mis je aanwezigheid hier. Maar ik begrijp in welke situatie je zit.

Help ons VANDAAG om deze man meer voor God te laten doen.
Nee- je kunt hiervan NIET terugkrijgen van de belasting... Als je me kan helpen een liefdadigheidsorganisatie op te zetten, mail me dan.

Saturday, January 20, 2007

Voorganger Bill Wilson in Frankrijk


Ha allemaal,


Goed, komend weekend gaat voorganger Bill, de oprichter van Metro Ministries en nog steeds onze voorganger hier in New York, naar Frankrijk. Yes! Het is best spannend voor ons en daarom willen we jullie aanmoedigen om hem eens te zien.

(van L naar R) Tania, Genevieve, Manou, en Tatiana, een paar van degenen die vanuit Frankrijk naar NYC zijn gegaan.
Het reisschema van Bill Wilson is te zien op de engelstalige website:

Saturday, January 13, 2007

The Shreveport Times

Dit is een verhaal zoals er zoveel gebeuren. Ik heb dit gisteren in de krant gelezen! Als de link niet werkt, probeer het dan onder 'metro ministries' op deze pagina.

The Shreveport Times

Parkway Christian Center: Metro Ministries

Parkway Christian Center: Metro Ministries

Als je geinteresseerd bent in een overzicht van wie Bill Wilson is, en wat Metro Ministries echt doet, moet je het volgende BLOG post lezen, die ik deze morgen gevonden heb!

De groene kaart (green card)

Vandaag kreeg ik een email van onze advocaat, die me kort de stand van zaken uitlegde met betrekking tot de green card (verblijfsvergunning).

Ik heb bericht ontvangen van degenen die bezig zijn met de groene kaart. Je bezwaar (tegen de weigering van de groene kaart) is binnengekomen op 9 september 2006. Ze zijn op dit moment bezig met het verwerken van bezwaren van I-360 religieuze werkers die de afgelopen 10 maanden gereisd hebben. We moeten dus nog ongeveer twee tot drie maanden wachten tot er een beslissing komt. Hou er rekening mee dat dit een schatting is en geen garantie.

Dit betekend dat we verlenging van onze visa moeten aanvragen. Onze visa's zijn geldig tot 21 februari. Het duurt nu al lang (1,5 jaar) en het eind is nog niet in zicht...Maar: als we allemaal bidden...Weet God de uitweg!!! Denk aan ons.
En voordat we het dan door hebben, is die verblijfsvergunning er!

De baby komt!!!


Yes! Voor degenen die oplettend lezen, heb je het al kunnen lezen in het bericht van 31 December! Tatiana is zwanger! Alweer 18 weken!!! Ik wilde het gelijk al opschrijven toen we het wisten, maar dat was nog een beetje te vroeg (pre-mature - prematuur). Maar nu kan ik aan niets anders meer denken! Mijn gezin groeit binnenkort met 50%!!!


We zijn zo dankbaar dat midden in deze gestoorde achterbuurt we nieuw leven kunnen zien groeien! Onze eerste kleine van-den-bergh!.


We danken God dat alles zo goed gegaan is...zelfs in het overvolle schema van December '06. Het is allemaal erg goed gegaan!


Tatiana wordt al wat dikker, en ze ziet er daarnaast ook erg gelukkig uit.


En als jullie je afvragen of dit het eind van het werk in Brooklyn wordt: Nee. We blijven hier werken voor Metro Ministries en Bill Wilson, omdat dat de plaats is waar God ons wil hebben. Dus daar zal onze kleine-van-den-Bergh opgroeien!


Iedereen bedankt die ons knuffels, zoenen of kadootjes gegeven heeft. We zijn echt dankbaar!


Friday, January 12, 2007

Nog steeds sterven er mensen voor het brengen van het woord van God

Van onze vrienden van www.wbtc.com

Koreaanse Evangelist is als martelaar gestorven omdat hij WBTC lectuur verspreidt heeft.

8 Januari 2007

Het kantoor in Amerika van de World Bible Translation Center ontving vandaag een verslag van de executie van een Noord Koreaanse evangelist voor het bezit en het verspreiden van gemakkelijk te lezen Nieuwe Testamenten in het Noord-Koreaans. Volgens de eerste berichten zijn de teksten, die bijeengebonden waren in een eenvoudige éénkleurige band, onder de aandacht gekomen de Noord Koreaanse autoriteiten. Details zijn niet helemaal duidelijk rond de dood van de evangelist. Het kantoor van WBTC in Amerika probeert nu aanvullende informatie te verkrijgen. Volgens de vice directeur van publicaties, John Andersen, is dit de eerste martelaar die het evangelie deelde door gebruik te maken van WBTC's lectuur. "Door de geschiedenis heen van de organisatie zijn anderen behoorlijk in elkaar geslagen en enkele gelovigen bedreigd, maar dit is de eerste dode. We zijn bedroefd dat God ons gekozen heeft om dit leed te moeten dragen."

Er zijn veel verslagen van vervolgingen van Christenen in Noord Korea. Degenen die een Bijbel bezitten of verspreiden krijgen minimaal een gevangenisstraf van 13 jaar, maar kunnen ook de doodstraf krijgen. WBTC werkt met zendelingen om de Koreaanse Bijbel in een formaat uit te brengen dat niet als Bijbel wordt herkend. “We nemen de veiligheid van de gelovigen in andere landen zeer serieus” zegt Andersen. “WBTC doet er alles aan om de moedige mannen en vrouwen, die bereidt zijn hun leven in te zetten voor Gods werk, te beschermen.”. . .

En toen Hij het vijfde zegel opende, zag ik onder het altaar de zielen van hen, die geslacht waren om het woord van God en om het getuigenis, dat zij hadden. En zij riepen met luider stem en zeiden: "Tot hoelang, o heilige en waarachtige Heerser, oordeelt en wreekt Gij ons bloed niet aan hen, die op de aarde wonen?" En elk hunner werd een gewaad gegeven, en hun werd gezegd, dat zij nog een korte tijd moesten rusten, totdat ook het getal vol zou zijn van hun mededienstknechten en hun broeders, die gedood zouden worden evenals zij.

Openbaring 6:9-11 (NBG)

Saturday, January 06, 2007

Gods Zegen toegewenst voor 2007!

Goed, het is rustig geweest op het blog in December! In de maand dat onze organisatie de meeste activiteiten doet, schrijven we het minst...Excuses daarvoor...Het was gewoon waanzinnig druk! Echt heel druk!

4,000 kalkoenen en voedselpakketten voor onze families tijdens Thanksgiving.
117 prostituees hebben een gedenkwaardige nacht gehad in onze kerk, tijdens "de nacht van de 100 sterren'.
74 Tieners zijn geslaagd voor het trainingsprogramma van onze organisatie.
52 Interns zijn geslaagd voor het 4 maanden durende programma.
30,000 presentjes voor kinderen in de binnenstad van New York.
40,000 INGEPAKTE kerstcadeautjes voor kinderen in de stad...

En in de tussentijd was Tatiana zwanger, heb ik pastor Bill geholpen met zijn nieuwe lesprogramma en hadden we ook nog een Kerstfeest voor al onze medewerkers! Dit alles in minder dan 28 dagen...

Dus nu gaan we er een week tussenuit...Even op adem komen!

Jullie zullen snel hier meer van horen! Ook van Tatiana's zwangerschap!!!

Tuesday, November 28, 2006

Leven uit Dankbaarheid (Thanks-Living)

Gelukkig THANKSGIVING toegewenst! (en aan iedereen buiten de VS...waar hebben we het over?!)(Traditie in Amerika: Op thanksgiving kijken de kinderen TV, moeder bakt een kalkoen in de oven, iedereen komt eten bij elkaar).

Ja, dit is één van die dagen waar we op hebben gewacht! Een dag om met familie en vrienden te vieren. Geen werk (YES!) geen schema's... Tatiana en ik zijn normaal gesproken dankbaar voor wat we hebben. Ik denk altijd aan de dingen waar we dankbaar voor kunnen zijn. Geweldige familie, geweldige jeugd, geweldige vrouw, geweldig werk, en een GEWELDIGE GOD! We mogen zo DANKBAAR zijn... Dat noemen we leven uit dankbaarheid.

Dit jaar delen we (maar) 2,400 kalkoenen en voedselpakketen uit. Ik geloof dat dat wat minder is dan afgelopen jaar. Eén van de redenen was dat MINDER sponsoren dit jaar hebben betaald voor ThanksGiving paketten. En dat is jammer, want ik las net het volgende artikel:

Meer dan 15% van de mensen in New York City heeft niet genoeg om altijd voldoende te eten te hebben.

Dat is 1% meer dan 4 jaar geleden. Ondanks dat het aantal MILJONAIRS verdubbeld is in de afgelopen 3 jaar lijden steeds meer mensen honger. 15% komt overeen met 1.3 miljoen mensen in New York, waarvan heel veel kinderen.

DAAROM ZEGGEN WE: SPONSORS BEDANKT voor het sturen van kalkoenen en pakketen van Liefde! Jongens zoals Benjamin (zie foto) hebben het nodig! (en vinden het erg lekker!)

Ha iedereen


Ik zat me te bedenken hoe je geld zou kunnen verdienen...Afgelopen week moest ik een kopie van mijn medisch dossier hebben maar in plaats van dat ik het gelijk kreeg moest ik een formulier invullen wat me zeker 45 minuten kostte. Goed, vandaag kreeg ik een enorme envelop waarop stond dat mijn medische gegevens ERIN zaten, maar wat denk je? Nadat ik hem geopend had vond ik een rekening die me vertelde dat ik al de kopieen van mijn medische gegevens moet betalen voordat ik ze krijg. Hier begint de clou van mijn verhaal...Als je geld wilt verdienen bedenk dan wat je haat om te doen en noem het arbeids-intensief en mensen zullen je ervoor moeten betalen om het werk gedaan te krijgen. Waarom? Omdat ik het helemaal voor me zie dat degene die al die duizenden kopieen moest draaien van medische dossiers het spuugzat werd en toen besloot er geld aan te verdienen.
Dus mijn vraag is: Aan welke klus heb je een hekel? Koffie zetten? Punten slijpen? Goed, wat het ook mag zijn, je kunt er zeker aan verdienen, want als jij er een hekel aan hebt, zullen er miljoenen zijn die er ook een hekel aan hebben!!! Veel lol toegewenst met het bedenken van een manier om geld te verdienen

Saturday, November 25, 2006

Het Excel project - studenten in leiderschap


Het eerste team van studenten in leiderschap van ons 'Project Excel' (excel = uitmunten, heel goed zijn in)

Het vinden van Vrijheid

Ik zag deze geweldige video op google. Niet geweldig vanwege de kwaliteit, maar door wat het laat zien...Echt een gelijkenis van ons werk in New York. Of waar dan ook in de zending...Je ziet mensen gevangen op hun eilandjes...Zonder een uitweg te zien...Wachtend tot het water hen tot de lippen stijgt...Tot er een moment komt, dat iemand langs komt...Ze zien een uitweg uit datgene wat ze het leven zou kosten...Het volgen van die persoon kan je vrijheid geven!

Je kunt ook blijven wachten op het eiland...en sterven...het is een risico...Maar als je het van een afstandje bekijkt is meegaan de enige oplossing...

Bidt voor degenen die we elke dag ontmoeten...Opgesloten op hun eiland

Ferdi and Tatiana

Voor de video zie http://ferdiandtatiana.blogspot.com/

Saturday, November 18, 2006

Dood in Brooklyn


Een meisje van mijn route, Tiffany, 8 jaar oud, heeft een paar dagen geleden haar vader verloren. Hij is overleden aan een hartaanval. Om ons medeleven te tonen wilden we gisteren bij een winkel bij ons in de buurt een mooie kaart kopen voor de familie, maar raad eens? Ze waren allemaal uitverkocht. Er was er geen één meer! Dat was echt weer een besef van de werkelijkheid waarin we leven. De dood is hier altijd dichtbij. Het is droevig, maar het is een deel van het leven van de mensen die hier wonen. Ik kan nog steeds niet geloven dat al de verschillende geboortekaartjes, verjaardagskaarten, kaarten voor thanksgiving, doopkaarten en trouwkaarten beschikbaar waren, maar geen enkele voor oprechte deelneming. De dood is een werkelijkheid in deze stad en het is gewoon een kwestie van tijd wanneer de dood voor jouw deur staat...De vader van Tiffany is overleden aan een hartaanval, wat ook bij andere mensen voorkomt.
Maar de oorzaken van de dood hier in Brooklyn zijn vaak anders. Te vaak heeft het met gangs te maken, met steekpartijen, schietpartijen, overdosis van drugs, zelfmoord...

Twee weken geleden ging een vriendin, Gloria, een aantal van haar kinderen van haar route opzoeken en kwam 30 seconden te laat om getuige te zijn van een afrekening. Maar terwijl zij en haar vrijwilligers kwamen zagen ze een man op de grond liggen die nog steeds hevig bloedde. Hij was nog niet dood, dus belde ze direct 112 en redde het leven van die 15 jarige. Als ze niet langs was gekomen was deze jonge man het zoveelste slachtoffer van moord geworden in Brooklyn.

Familie

Voor iedereen die ons blog leest, halverwege het semester doen we het altijd wat rustiger aan. En nu zijn we dus weer in die periode belandt...dus niet zo heel veel nieuwe berichten...Sorry...Ik weet dat we altijd lezers verliezen als we niet zoveel schrijven...Goed, ik denk dat het een kleine pauze is voor Cath, Jolien en Meindert, die altijd ons blog in het Frans (www.ferdiettatiana.blogspot.com) en het Nederlands (www.ferdientatiana.blogspot.com) vertalen! Bedankt dat jullie dit altijd doen!

Afgelopen vrijdag had ik een geweldige tijd bij de huisbezoeken. Zoals jullie wellicht weten, bezoeken Tatiana en ik al onze kinderen ELKE WEEK de dag voor het zondagsschool programma. Tatiana wordt geholpen door een intern, omdat haar route 3 keer groter is dan die van mij...Wist je dat wij samen meer dan 200 kinderen per week meenemen? 150 op Tatiana's route en 50-60 op die van mij. Eén week kwamen er bij mij wel 80 kinderen en dat in één bus! Maar natuurlijk, Tatiana heeft meer recht om op te scheppen! 150 kinderen!

Ok, ik wilde beginnen over afgelopen vrijdag. Ik had een aantal sponsers bij me van het won-by-one programma, die hier bij Metro op bezoek kwamen. Tim en Anna uit Engeland. Het leuke was, dat ik Anna al kende. Zij was een intern bij Metro in 2003. In ieder geval, degene die we gingen bezoeken was... Melvin! (niet zijn echte naam) Misschien herinner je hem van maanden geleden, toen ik over hem schreef, dat hij gesponsord zou worden.














Anna en Tim zijn de beste sponsors die je je maar kunt wensen. Erg bedachtzaam en erg liefdevol. Zij hadden al indruk gemaakt op Melvin, maar nu ze ook nog kwamen...werd het allemaal nog duidelijker!

Toen Melvin besefte dat Anna en Tim voor zijn 7de verjaardag waren gekomen (afgelopen maandag!) was hij zo opgewonden. Melvin en zijn familie leven in een niet zo "luxe" appartement. Op het moment dat je het gebouw binnenstapt weet je dat je in de ghetto bent...door de geur, geluid en hoe het eruit ziet... Heel vaak ben ik langs mensen gelopen die daar maar zaten, terwijl ik me afvroeg wat ze er van vonden dat ik hun zo zag.

Anna en Tim hadden cadeautjes voor Melvin meegenomen, ik had iets kleins voor zijn jonge zusje meegenomen. Zijn oudere broer was zo behulpzaam!

Ik moet stoppen...de accu is bijna leeg!

Thursday, November 02, 2006

Een avondje naar de film met de groep

We hebben onze werkers meegenomen voor een soort van 'familie'- uitje! Na de kerk heeft George de verbazingwekkendste spaghetti gemaakt (dat vindt Asia tenminste!), Terrell en Marion deden hun best om uitgeroepen te worden tot wereldveranderaars. Lasinda en Pat waren behoorlijk aan het kletsen, Mr Brad speelde op zijn spelcomputer, etc.

We zijn naar Atlas Mall geweest, een nieuw winkelcentrum hier. Het lijkt net of je even uit New York City bent als je daar binnenkomt! Ze hebben daar ECHT GRAS!

We zijn naar de film Gridiron Gang geweest, een film over een groep tieners die in de gevangenis zaten! Het was zeker niet één van de beste films, maar met onze gasten de beste die je nu uit kon kiezen!

Lees hieronder het 'verhaal' in de foto's

Friday, October 27, 2006

Hoi allemaal,

Raad eens? Ferdi en ik zijjn net verhuisd. En het was een rustige en "snelle" verhuizing. Het kostte ons 24 uur om van het oude appertement naar het nieuwe te verhuizen.

Zondagmiddag kwamen Gloria, Nena, Christina and mijn helper Sabrina om al onze spullen in te pakken. Het ging snel en netjes en tegen half zeven was alles ingepakt en klaar om te gaan. En toen, op maandagmorgen kwamen Ben, Josh, Bruce and two vrienden uit Nederland -- Marcel and Ronald-- om Ferdi te helpen onze spullen te verhuizen. Maar Gloria en Nena kwamen helpen om alles op de juiste plaats te zetten.

Echt, als jullie vandaag langskomen om onze nieuwe plek te komen bekijken, zullen jullie nooit geloven dat we NET verhuisd zijn.

God, bedankt voor de vriendschappen. Het is verbazingwekkend wat we kunnen doen als we geweldige vrienden hebben!