Saturday, June 16, 2007

Maëlle...je bent zo schattig!

WOW! Wat moeten we zeggen! Ten eerste, allemaal bedankt voor jullie emails en beste wensen! Het is geweldig!


We houden van onze kleine meid! Ze is kerngezond en heeft ons niets dan vreugde gegeven! (en wat vuile luiers)!


Met Tatiana gaat het erg goed, en ze komt vrijdagmorgen naar huis. Omdat America geen kraamzorg heeft zullen we flink aan moeten pakken! Maar we zijn er klaar voor!


Ik wil Gloria Bridgeman in het bijzonder bedanken, omdat ze ons zo geholpen heeft! Bedankt voor alles!


Ok, hier is nog een foto van Maëlle!

Allemaal bedankt en blijf komen!

Wednesday, June 13, 2007

Foto's van Maëlla Rosalie!

Moeder zit op actie te wachten.


Pa staat klaar om te vangen!


OK! WAT IS ER GEBEURDD! Jullie hebben me uit mijn kleine kamer gehaald! Stop me terug!



Verbazingwekkend! Het is een meisje!

Op 12 Juni 2007 om 7.05 in Manhattan New York is geboren:
Maëlle Rosalie van den Bergh!
3870 gram, 52 cm (8lb 8oz, 20 1/2")

We zijn erg trots en ze is MOOI!

Maëlle betekend 'dochter van de Koning', en Hem geven we alle Eer!

Foto's komen morgen

In het ziekenhuis

OK - het internet is verbazingwekkend. We zouden hier zelfs een webcam kunnen hebben!

Zoals je wel zult begrijpen is er nu nog geen 'stress'. Als dat zo zou zijn, zou ik niet aan het schrijven zijn, maar bij mijn vrouw!

Ze geven Tatiana wat Picotin, wat zou moeten helpen... Het probleem is dat het medicijn nog niet opgenomen wordt! De zusters zeggen dat het komt... geen zorgen :)

We houden je op de hoogte!

Saturday, June 09, 2007

Nog niet!

Goed, iedere dag kan het gebeuren! Iedereen die we tegenkomen zegt hetzelfde: "Nog niet?" Als ik uit een kamer loop om naar het toilet te gaan, gaan mensen ervanuit dat ik mijn vrouw ga redden!

Gisteravond in de kerk, bleef Acer kijken onder Tatiana's stoel, of de vliezen al waren gebroken! Haha!

De tas voor het ziekenhuis is gepakt, Rosalie - Tatiana's moeder - is hier, het werk wordt gedelegeerd (in ieder geval het meeste) en de babykamer is klaar...

We zijn er klaar voor! Laat het gehuil maar beginnen!

... wordt vervolgd...

Junior is weer thuis

Na meer dan een week, is Junior zaterdag weer thuis gekomen. De doktoren hebben ontdekt wat hem de koorts gaf: De slang die naar zijn hart ging (voor chemo etc) was geinfecteerd. Nu krijgt Junior antibiotica en hij lijkt snel te herstellen. Dat moet ook, want hij moet weer sterk genoeg zijn voor zijn volgende kuur over twee weken... Het gevecht is nog niet over. Blijf aan hem en zijn familie denken in jullie gebeden.

Bedankt. Als je hem een kaartje wil sturen, mail me dan voor zijn adres. Als je mijn mailadres niet hebt, laat dan een bericht achter.

Bedankt, Ferdi

39 weken zwanger


Ha iedereen! Ik ben nu 39 weken zwanger! Het is je moeilijk voor te stellen dat Blessy elk moment kan beslissen om te komen... Echt gek! Het ging allemaal zo snel! Goed, Ferdi en ik zien er echt naar uit. Maar vraag ons niet of we er klaar voor zijn, we weten dat het toch komt en we zullen het proberen in de hand te houden... Goed, dit weekend is mijn dokter weg mijn moeder komt maandag, dus we hopen dat Blessy op hen wacht en pas volgende week dinsdag komt... Goed we zullen zien.

De zwangerschap is heel soepel verlopen. Ik ben niet eens misselijk geweest. Ik vergat zelfs dat ik zwanger was. Echt bijzonder. Maar maak je geen zorgen, want Blessy zorgde er wel voor ik wist dat zij/hij er was door te trappen. :-)
Ik weet nog hoe Ferdi eens zijn broer uitlegde dat alles zo goed ging met Blessy... maar hij zij er ook bij "jullie denken nog steeds dat zorgen voor de baby het moeilijkst is!" Goed we dachten van wel maar deze zin bleef me bij.. Ik weet dat we veel voor ons hebben maar ik kijk er echt naar uit. Iedere keer als ik een moeder met een kind zie, ben ik een beetje jaloers en troost ik me met de gedachte dat het niet lang zal duren of ik kan Blessy vasthouden.

Ik krijg heel veel nieuwe contacten in de buurt. Mensen lachen me toe en delen hun ervaringen met het baren van kinderen. Sommige zijn echt eng! Eén van de vrouwen vertelde me dat het bij haar 36 uur duurde voordat de baby er was... Anderen roepen me toe "je bent er bijna meisje" of "Ma, je krijgt een meisje!" of "Ma, je krijgt een jongen!" of geven me tips over borstvoeding. Ik geniet ervan! Het is een geweldige ervaring. Misschien is komende dinsdag Blessy al bij ons...
Gods zegen.

Gebed gevraagd voor Junior

Bidt alstublieft voor Stanley (Junior)Cherry. Hij heeft de afgelopen 1 1/2 jaar tegen kanker gevochten.

Op dit moment is hij in het ziekenhuis met een koorts van 40 graden. Dat is veel te hoog en zeker in zijn situatie.

Ik weet niet alle details, God weet het. Bidt met ons mee.

Bedankt.

Monday, May 28, 2007

De doop van Marion

Afgelopen zondag is één van onze Tieners, Marion (15) gedoopt! Het was echt een geweldige dienst. Het is goed om te zien hoe onze jonge mannen en vrouwen tot een complete overgave komen tot Christus. Niet alleen naar de dienst komen, maar zien wat God voor ons in petto heeft. Pastor Randy Goudeau, onze nieuwe jeugdpastor zet zich daar helemaal voor in. Hij leert rechtstreeks uit Gods woord (goed idee voor elke pastor!) met een passie, die je terugziet in alles wat hij hier voor Metro doet. Hij is hier pas 9 maanden, maar de Jongeren staan in vuur en vlam.

Goed - terug naar Marion. Hij is één van die jongen mannen die we hebben zien veranderen. Marion en ik zijn ongeveer een jaar of vier geleden af en toe samen opgetrokken. Hij begon op zaterdagen te helpen met onze Yogi Bear zondagsschool en kwam netjes naar onze kerk. Maar een hele lange tijd was dat alles...Totdat hij op zoek ging naar meer...Het is niet de druk die we uitoefenen dat uiteindelijk het verschil maakt. Het is wanneer zij zelf het zelf willen. Hoe dat werkt? Geen idee. Maar het werkt! Als ze eenmaal zien dat ze God zelf echt nodig hebben, gaat het lichtknopje om...

Goed, probeer het zelf!

Filmpje zie: http://www.ferdiandtatiana.blogspot.com/

Gebed gevraagd voor de groene kaart

Bidt voor ons de komende weken! We zijn een stap dichter bij onze Groene Kaart, we moeten alleen bidden voor de directeur van de immigratie dienst, die onze I-360 papieren zal behandelen. Als dat gebeurd is, zijn we zeker dat we onze Groene Kaart zullen krijgen! Dank u God, dat U alles weet, en dat U alles in Uw Hand heeft!

Hier is een kort stukje van de e-mail die ik van onze advocaat heb gehad:

Beste Ferdi: Ik heb een gunstige beslissing ontvangen van de Beroepscommissie. Ik zal je een kopie doorsturen. Je zaak is teruggestuurd naar de Immigratiedienst naar de directeur om de I-360 te behandelen. De beslissing geeft de Immigratiedienst toestemming om de Beroepscommissie te benaderen als ze verder bezwaar hebben...

Vooruitlopend op de zaken zouden we op korte termijn in staat moeten zijn jullie aanvragen (van jou en je vrouw) om te zetten in een permanente verblijfsvergunning.

Bedankt dat jullie ons steunen!

George en ik




Vandaag werd ik gebeld door een leraar van één van mijn Tieners. Hij wilde wat meer weten van het werk waarin George betrokken was... Dus ik begon deze brief te typen en toen werd het me duidelijk: Metro Ministries laat tieners op onze schouders steunen, als we ze die mogelijkheid geven!!! (Alle stafleden die dit blog lezen, let op!) We moeten een zendingsorganisatie zijn die helpt deze gasten boven de situatie te groeien waar we ze in ontmoeten. Alleen dan kunnen we in staat zijn hen ook te helpen bij hun aardse behoeften. Latten we een weg vinden hoe we onze Tieners kracht kunnen geven! VANDAAG. Niet alleen in New York City, maar overal waar onze lezers wonen!




Ga aan de kant, en laat ze door. Wees geduldig, geef ze minstens 7 maanden om te leren je te vertrouwen. Vergeef en vergeet snel. Kijk niet naar hun tekortkomingen (het zijn er veel), maar zie hun potentie (want ze hebben een enorme potentie)


Geloof in ze. Leer ze. Wees open. Wees eerlijk. Wees duidelijk, en laat ze niet wegkomen met rottigheid. Als je de lat hoog legt, zullen ze falen, maar probeer opnieuw. Ze zullen er komen! Misschien niet direct. Maar verlaag de regels niet. En wees niet jaloers.




Wil het beste voor ze. Zoek het beste voor ze. Gebruik ze niet.




Hou van ze!

Sunday, May 27, 2007

Mei 2007


Er is geen twijfel over mogelijk...de dagen gaan als nooit tevoren.


Ik weet dat we het rustig aan moeten doen voor de baby - maar het lijkt alsof het tegenovergestelde gebeurd. De dagen vliegen voorbij, ontbijt lijkt te worden gevolgd door avondeten, en weer door bedtijd.


Maar alles gaat goed. We zijn ons leven aan het veranderen, in voorbereiding voor de komst van de baby! Bijvoorbeeld: Tatiana en ik delen nu één route. Vroeger ging ik naar Bed-Stuy op visitatie, maar na 7 jaar moest afscheid nemen van mijn kinderen daar (goed... niet allemaal - er zijn er altijd een paar waar ik in contact mee zal blijven!) Maar los daarvan, ben ik nu ingedeeld in Tatiana's route in BROWNSVILLE - Brooklyn.


Dat was een cultuurschok voor mij! WOW! Crisp (een wereldwijde bende, van oorsprong uit Los Angeles) zijn overal. Op mijn route waren er meer van de bende "Bloods". Nu is het niet dat de één beter is dan de ander - het is gewoon anders. Ik ben nooit door één van hun lastig gevallen. Ik draag mijn 'Yogi Bear t-shirt' en het lijkt goed te zijn. Ik herrinner me nog een keer van een paar jaar geleden. Ik reed achterop een grote SUV, met daarin een behoorlijk forse gozer... Ik was best bang moet ik je zeggen, ondanks dat ik hem echt niet hard geraakt had. Zodra ik uitgestapt was om mijn lot onder ogen te zien, zei een dealer aan de overkant van de straat: "Hey...maak je niet druk...dat is iemand van YOGIBEAR!"


Dat is de bescherming die ik voel en die ik moet hebben nu niemand mij kent op deze nieuwe route.


Maar het voelt goed een route samen met mijn vrouw te hebben. Om samen een familie te zijn, laat een nieuwe kant zien die we eerder niet konden laten zien. Een gezin dat draait om CHRISTUS. Dat ontbreekt in onze maatschappij.


Natuurlijk klinkt het goed, maar het is niet makkelijk. Kom eens mee op de bus op zaterdag en je begrijpt wat ik bedoel. Er gebeurt genoeg waardoor het moeilijk is om je als Christen te gedragen.


Je hoort snel mee van ons.

Thursday, April 19, 2007

In verwachting!

Ha! Alweer een tijd geleden sinds we geschreven hebben! Dat heb je ervan als er een baby aan zit te komen! (OK - we gebruiken altijd een excuus, maar deze is best goed!)


Het gaat erg goed in NYC, Tatiana en ik zijn van kantoor verhuisd, en we zijn de eerste van de staf die op het Centrum werken, het nieuwe gebouw van Metro Ministries, een heel stadsblok in Brooklyn NY! Pastor Bill wil dat dit het Metro Ministries Wereldwijde Trainingscentrum wordt! Dat is een mond vol!


Goed, wij zijn dus de eersten! Het is iets verder lopen, en in deze lentebuien, ik moet toegeven, kost het wat aanpassingsvermogen! De jongste werknemer van Metro werkt nu ook met mij: Terrell. Hij werkt bij de verschepingsafdeling, een nieuwe verantwoordelijkheid die ik erbij gekregen heb :)


En natuurlijk komt er een Zegening onze kant op: Blessy! We weten nog niet of het jongen of meisje wordt, en dat geeft ons een hoop grappige gesprekken met volslagen vreemdelingen: "O, het wordt zeker een meisje" zegt de één. De volgende is overtuigd dat het een jongen is. Sommige zeggen dat Tatiana groot is voor haar 8ste maand, anderen vinden haar slank...


Hierbij de laatste foto van Tatiana! In volle verwachting! Nu kun je je aan je eigen voorspelling wagen! We genieten ervan om de baby te zien groeien! (OK, voor mij is dat wat makkelijker te zeggen dan voor Tatiana, maar ze geniet er ook echt van!)



Stuur ons je reactie: jongen of meisje?

Saturday, March 31, 2007

New York beloont armen die goed doen

Er is een nieuw plan dat aandacht vraagt! Belonen van mensen die goed doen...

Klinkt grappig...maar het is een feit dat in NY stad de mensen alles zijn beloop laten.

We zullen zien hoe deze proef gaat uitpakken.

Zie de link voor het complete artikel:
New York City to Reward Poor for Doing Right Thing - New York Times

Junior opnieuw in het ziekenhuis

'there is a season - turn, turn, turn...'(Seizoenen komen en gaan). Het is een oud lied (en bijbelvers!) dat zo af en toe in je opkomt...

Junior (Stanley) is weer in het ziekenhuis. Het is het jongere broertje van George, waar ik veel over verteld heb. Ongeveer 15 maanden geleden hebben ze kanker bij zijn nieren ontdekt, wat ze succesvol hebben weggehaald. Daarna vonden ze kleine kankercellen in zijn lichaam, die ze met chemo-therapie hebben verwijderd. Nu hebben ze een tumor bij zijn hart gevonden, die -als God het wil- ook succesvol verwijderd zal worden.

Ik moet jullie zeggen, dat ik ziek en doodmoe wordt van kanker. Het lijkt alsof steeds meer vrienden van mij het krijgen.

Junior is afgelopen vrijdag opgenomen in het ziekenhuis en heeft de hele week testen en operaties moeten ondergaan. Zondag zijn we bij hem op bezoek geweest en je zou nooit denken dat hij ziek is! Hij maakte grap na grap en genoot ervan dat wij hem kwamen opzoeken.

Daarna hebben we gebeden voor hem, voor zijn moeder en de rest van zijn gezin. En toen besefte ik me iets. George, die me al jaren 'vader' noemt, en die ik al heel lang 'mijn zoon' noem, is zo gegroeid in geloof en inzicht in het woord van God! Toen we baden voor Junior, bad hij met wijsheid en autoriteit. Het was echt een getuigenis.

Zou u ook voor Junior en zijn familie willen bidden....

Friday, March 30, 2007

Een nieuw semester

Zoveel dingen zijn gebeurd na de laatste keer dat we schreven, en nu... het bijhouden van een blog zou niet heel veel tijd moeten kosten, maar dat is het wel als je het niet bijhoudt. Hoe kunnen we ooit al de bijzondere dingen vertellen die gebeurd zijn? Hoe kunnen we vertellen van de "encounters" die mensen uit ons kerk hebben met de Levende God! Laat ik als volgt beginnen: De afgelopen 3 maanden heeft onze kerk deze weekenden georganiseerd voor kerkleden. Tijdens deze weekenden is er les na les over Gods aanwezigheid, zijn vergevingsgezindheid, zijn kracht, zijn geest en zijn liefde. Het is een weekend met veel tijd "in het woord" en veel tijd "in Zijn aanwezigheid". Mensen die al veel jaren in onze kerk komen zien nu echt in hoe verbazingwekkend God is! En dat is Hij! Er waren 2 weekenden alleen voor tieners en 2 alleen voor volwassenen. Alle 4 waren ze geweldig!



Gedurende één van de tienerbijeenkomsten was er een vuurgevecht voor het gebouw waar de tieners zaten. Onder ander omstandigheden was dit gestoord: 50 tieners uit de stad binnen een straal van 7 meter van een vuurgevecht. Ze zouden doodsbang geworden zijn. Maar ze bleven allemaal kalm, niemand begon te schreeuwen, of te roepen dat het 'cool' was. Het bleek dat het vuurgevecht kwam omdat een feest uit de hand gelopen was, maar 2 blokken verder vanwaar onze tieners zaten. Een 16 jarige werd doodgestoken (met een mes in zijn borst), en de gozer die hem doodgestoken had, werd in zijn been geschoten voor ons gebouw, waar de tieners de nacht doorbrachten! Leven en dood - 7 meter bij elkaar vandaan.



Een andere geweldige gebeurtenis was een les over leiderschap die ik georganiseerd heb, het heet PROJECT EXCEL. We proberen een kleine groep tieners bloot te stellen aan de wereld van het bedrijfsleven om hen heen. Eén van de manieren waarop we dat deden was een reis naar het Rocker Feller Center en de NBC-studio's. Zelfs Tatiana ging deze dag met me mee. Het idee achter deze groep is: Investeer vandaag in de leiders van morgen. Je staat ervan verbaasd hoeveel potentieel in deze jonge mannen en vrouwen zit, die we vaak als 'hopeloos' zien. Maar ik geloof dat deze jonge gasten een van nut kunnen zijn in het bedrijfsleven, vangwege hun levenservaring. Alles wat ze nodig hebben is een goede coaching en de goede kansen. Ik heb nog niet het idee dat Project Excel hen dat voldoende geeft. Maar het is een programma dat we ontwikkelen samen met de groep. Op een dag zal het een geweldig hulpmiddel zijn.

Monday, March 12, 2007

Vertrokken voor zonsondergang


Naast alle andere projecten die we hier bij Metro doen, hebben we hard gewerkt om een nieuwe DVD te maken. Het is moeilijk om naar deze DVD te kijken, omdat het echt het STRAATLEVEN laat zien. De harde wereld.
Het is confronterend, en pijnlijk. Maar het raakt je ook en opent je ogen.
Pastor Bill Wilson, op zijn eigen manier, daagt ons uit te geven om deze mensen. Omdat Jezus dat zou doen.

Klik here !

$400 tekort voor Uganda

Goed, ik dacht dat ik het allemaal voor elkaar had. Ik sponsorde 26 kinderen samen met mijn vrouw... $300 4 keer per jaar. Maar dingen zijn veranderd. Snel. Het schoolsysteem in Uganda is duurder voor de hogere klassen...zoals dat in de meeste landen is...

Echter, mijn vermogen is niet in hetzelfde tempo gegroeid. Goed, kort gezegd, we hebben $400 tekort voor het volgende semester.

We zouden kunnen zeggen: nou ja, goed, we kunnen tenminste nog een paar kinderen helpen. En dat klopt. Maar als tegen jou gezegd werd dat je niet meer naar school zou kunnen, zou dat anders zijn.

ALS je kunt, denk er dan over na om een weeskind te sponsoren in een Ugandese School. Voor $10 per semester, $40 per jaar is voldoende! Wacht niet.
Help nu.

Ik zal je de namen geven van degene die je sponsort!
Het is echt tof om te helpen. Laat ons EEN KIND MEER helpen. nu.

Tatiana op haar Best!


Op deze foto zie je Tatiana op haar best! Het is zo'n geweldig avontuur! Bedankt voor iedereen die ons gefeliciteerd heeft! Zwanger zijn is het beste wat me ooit is overkomen!...

Ik bedoel dat zwanger zijn het beste is wat Tatiana ooit is overkomen, en dat ik daar deel van kan zijn!!! Kijk en sta versteld van de schoonheid van mijn twee "babies"!
Ferdi

Video van interns bij metro

Ok, ik weet niet wie deze video van interns geplaatst heeft - Maar ik vind het erg goed!!!
metro intern video