Saturday, November 15, 2008

Dag van bemoediging!

In onze vorige nieuwsbrief hebben we jullie verteld over onze encouragment day (dag van bemoediging) hier in Jinja, Oeganda. Tot nu toe hebben we 21 van onze kinderen van sponsors voorzien!
Het is lastig om er echt zeker van te zijn, omdat sommige giften wellicht per post zijn verstuurd of direct naar onze kerken in Europa. Maar we weten dat we een aantal extra kinderen willen sponsoren.
Op 6 december (nieuwe datum!) hebben we alle 28 wezen uitgenodigd voor een hele dag van bemoediging en toerusting. Nieuwe schoolspullen, nieuwe schooluniformen, een groot buffet, en heel veel plezier en bemoediging.
Met elke $20 kunnen we dit doen voor 1 kind. Kunnen jullie ons helpen met het sponsoren van de laatste 7 kinderen? Je kunt het doen op: http://www.ferdiandtatiana.blogspot.com/

Alvast bedankt! Gods Zegen, Ferdi, Tatiana and Maëlle

Je $20 wordt besteedt aan:
Nieuw schooluniform $ 10
Boekentas $ 2.75
Schoolspullen
- 4 schriften
- wiskunde set
- 3 potloden
- 3 pennen
- 1 gum
- 1 puntenslijper $ 5
Eten $ 2
Drinken $ 0.25
Huur van het gebouw: gratis
Spellen etc.: gratis
Bemoediging: onbetaalbaar :)
TOTAAL: $20 !!!
Afgelopen zaterdag zijn we naar Lingira Island geweest – het eiland waar ik 9 jaar geleden verbleef gedurende mijn tijd met Jeugd met een Opdracht! Die weken van toen hebben op mij een niet te vergeten indruk gemaakt - om te leven op een eiland zonder electriciteit, tussen mensen die nog nooit op het vasteland zijn geweest... wow... Toen gingen we van eiland naar eiland, om te helpen met wat maar nodig was, maar vooral om te evangeliseren en medische verzorging te geven.

Maar nu had ik Tatiana en Maëlle meegenomen voor een 'toeristisch' uitstapje! Het was geweldig! Maëlle leek de boot wel leuk te vinden, hoewel het haar eerste keer ooit was. Het kostte ons 1,5 uur om er te komen, en 1,5 uur terug, maar Maëlle vond het echt geweldig. Op het eiland werden we welkom geheten door heel veel kinderen... allemaal enthousiast dat er iets gebeurde!

Als je door de 'straten' van dit kleine dorp loopt, denk je dat je in een museum bent! Ik heb wat duidelijke punten van verbetering gezien ten opzichte van de vorige keer toen ik hier was, één daarvan zijn de grote zonnepanelen, die een aantal publieke gebouwen van stroom voorzien.

Goed - ik denk niet dat we ooit gaan verhuizen naar het eiland - het was wel aardig voor een dagtripje...Misschien doen we het over - wat zullen we zeggen - 9 jaar nog eens...?

Empowering people to transform their communities
· www.1moreChild.org
· www.ferdiandtatiana.com
· Partner with us now!

Thursday, November 13, 2008

Monday, November 10, 2008

Saturday, November 08, 2008

Kleine Obama...

Het is echt interessant om te zien hoe de verkiezeningen in de VS gevolgd worden in Afrika.

Obama is extreem populair in Oeganda...Voor de verkiezingen bleven mensen ons vragen op wie we zouden stemmen, ze dachten dat Ferdi en ik Amerikaans zijn :-) Maar nu Obama officieel de winnaar is, zien we iets nieuws gebeuren...

Maëlle wordt nu "kleine Obama!" genoemd. "Kleine Obama" hoor je op de straat...Ik denk omdat ze van een gemengd stel is?! Het is grappig voor ons, omdat ze een paar dagen geleden nog Muzungu (blank) was maar nu is ze een potentiele presidentskandidaat van de VS - een "kleine Obama!"

Feit is wel dat ze dat kan worden! Ze is namelijk Amerikaanse!





Maëlle van den Bergh - potentiele kleine Obama :)


Indien iemand dorst heeft, hij kome tot Mij en drinke! Wie in Mij gelooft, gelijk de Schrift zegt, stromen van levend water zullen uit zijn binnenste vloeien.

Tuesday, November 04, 2008

Your message is ready to be sent with the following file or link
attachments:

boys-filling-cans-for-water


Note: To protect against computer viruses, e-mail programs may prevent
sending or receiving certain types of file attachments. Check your e-mail
security settings to determine how attachments are handled.

Sunday, November 02, 2008

Regenachtige dagen en budgetten :)

Het is nu het regenseizoen in Oeganda. Tatiana schreef een grappig bericht op Facebook, waarin ze zei dat zelfs nu het regenseizoen aangebroken is, het nog steeds niet zoveel regent als in Nederland en dat is waar!

Goed - vandaag niet - Vandaag is het gewoon echt slecht weer...

Vandaag lees ik het boek dat heet 'Je zending financieren - of je nu talent hebt of niet' geschreven door Scott Morton. Het is een geweldig boek en het is op tijd, ik kocht het van een vriend, Terry. Het is geweldig, omdat het alles uitdaagt in hoe ik denk over het vinden van sponsors. Het is op tijd, omdat..goed...we zitten niet meer onder de vleugels van Pastor Bill! Dus nu moeten we ons eigen geld ophalen! Haha! Als ik dit boek lees, besef ik me dat het geld ophalen erg veel lijkt op de regen hier in Oeganda: In het begin lijkt het angstaanjagend... deprimerend... maar als je gaat beseffen dat er zonder deze regen geen tropisch fruit is...en je beseft dat de regen je de mogelijkheid geeft om bij te komen van de hitte...dan begin je van het regenseizoen te houden! Het vinden van sponsors is hetzelfde! Het lijkt angstaanjagend, deprimerend...maar als je begint te begrijpen dat de sponsors ook deel zijn van je zending en dat je ze in staat stelt om gehoorzaam te zijn aan Gods roeping in hun leven, dan begin je te houden van het vinden van sponsors!

Ok - ik lees gewoon het boek - ik heb het nog niet in de praktijk gebracht...ik laat het je over 6 maanden weten ok?

Empowering people to transform their communities
· http://www.1morechild.org/
· http://www.onedaytrainingproject.org/
· http://www.ferdiandtatiana.com/

De buren...

Een van onze zorgen als ouders was dat we dat we voor Maëlle contacten en gezonde relaties wilden met kinderen in onze buurt. Het is niet makkelijk geweest... Maar een paar weken geleden, toen ik de was buiten hing, was een jonge jongen de trap aan het vegen. Ik werd echt enthousiast en ik probeerde gelijk contact met hem te krijgen... Ik vroeg hem of hij boven woonde en hij zei 'yes'. Dat maakte me zelfs meer opgewonden. Er was een kind met wie Maëlle kon spelen! Ik vroeg hem of hij met haar wilde spelen, en hij antwoorde 'yes'. Hij bleef maar 'yes' zeggen...en dus vroeg ik hem of hij Engels sprak...en hij zei 'yes' Toen vroeg ik hem of hij begreep wat ik tegen hem zei...en hij zei 'yes' tegen alles...ik was nog steeds niet overtuigd...maar het leek erop dat hij 'yes' zei op het juiste moment :-)...Ik had hem ook een 'no' vraag moeten stellen!
Toen hij klaar was met vegen vertrok hij en ik voelde alsof de kans voor Maëlle om te kunnen spelen met een ander kind verdwenen was. Je kunt je voorstellen hoe enthousiast ik was toen ik hem een paar uur later op de trap zag spelen... Hij klom op en neer vlak voor het raam, om te proberen wat aandacht te krijgen. Het werkte! Uiteindelijk leende ik hem mijn voetbal en liet hem en Maëlle voor het appartement spelen. Op die manier kon ik hen in de gaten houden vanuit het keukenraam... Goed, het werkte een tijdje, maar ik had geen rust, dus uiteindelijk ging ik naar Maëlle en zei tegen de jongen dat hij met de bal mocht spelen totdat hij klaar was. En natuurlijk antwoorde hij...'yes'. In het begin speelde hij voor onze deur... Ik kon de bal horen stuiteren. Maar daarna hoorde ik niets meer. De kleine jongen was ervandoor...Een uur ging voorbij, toen twee, en toen drie...Ik begon me af te vragen of het kind echt wel Engels kon... Het enige woord wat hij gezegd had was 'yes'... Ik dacht in het ergste geval kan ik de bal ophalen van zijn appartement boven ons. Maar ik ontdekte dat niemand boven ons woonde!!! Dus daar zat ik...en vroeg me af of een 7 jaar oude jongen me uitgebuit had door mijn bal te stelen! Of dacht hij dat ik hem gewoon de bal gegeven had? Ik ging voor het laatste...Maar feit is wel dat toen ik naar buiten ging die dag, dezelfde jongen zag wegrennen toen hij mij zag... Op dat moment wist ik dat hij wist dat ik hem niet de voetbal gegeven had! Ik vond het echt jammer dat een 7 jaar oude jongen een bal kon stelen van een volwassen dame als ik :-). Ik bad God om mijn voetbal terug te geven en Hij antwoordde zeker! Een paar dagen later, toen we terug kwamen van de markt, zag ik twee jongens met een blauwe voetbal spelen, precies zoals die van mij... ik dacht er niet aan dat het toeval kon zijn...ik pakte de bal terug en vertrok...
Goed, ik was weer terug bij af...Maëlle had geen vrienden om mee te spelen... Ik voelde me zo schuldig om het feit dat ik me druk maakte om een voetbal dat ik besloot naar onze buren te gaan en met hen te spelen. Ik nam mijn bal mee en stond Maëllen toe dat ze met andere kinderen kon spelen...Het was geweldig! De kinderen waren enthousiast - Ze waren een beetje in de war bij het feit dat ik zwart was maar praatte als een Muzungu (white man), maar na een paar dagen raakten ze reaan gewend...Goed, het is nu 3 weken geleden! Maar twee dagen geleden veranderde er iets...Ik raakte aan de praat met een van de moeders...Mevrouw Marie. En, wat mij een geweldige gelegenheid leek om mijn Oegandese buren te leren kennen, bleek toch een soort last te zijn. Ik voelde dat ze naar iets aan het vissen waren...
Kimie, een 16 jaar oud meisje, vroeg me om geld voor school, een paar nieuwe schoenen, wat kleren en een baan in 15 minuten tijd. Mevrouw Marie doet haar uiterste best om mij een laken te verkopen en een werkster. En nu een aantal van hen ontdekt hebben dat ik niet weet hoe je Afrikaans moet koken, "bieden" ze me aan het voor mij te doen...Het doet echt pijn! Ik denk dat vandaag mijn kleine bel is geknapt...Maëlle zal anders zijn, eenvoudig omdat we uit het westen komen...waar het geld is...dus in hun ogen moet ze beter af zijn. En ik denk dat ze dat op een bepaalde manier ook is...Maar moet dat van belang zijn als je gewoon op zoek bent naar vrienden? Een van de moeders in de straat vertelde me dat ik haar 'beste vriendin' was...Dat was nadat ik haar voor de tweede keer gezien had en haar 10 minuten gesproken had...Het is verdrieting en angstig! :-( Nu ik er weer aan denk is maakt het nog steeds indruk...Meer dan ooit besef ik dat het niet makkelijk is om hier de zending in te gaan en ik vraag me af of ik er klaar voor ben... Ik weet het echt niet! Tatiana

Monday, October 27, 2008

<<...>> <<...>> <<...>> <<...>>

Sunday, October 26, 2008

De black-out

Op dit moment is het regenseizoen in Oeganda begonnen... dat betekend dat het elke dag regent! Maar het is helemaal niet erg, want vaak is het pas na 6 uur 's avonds. Het is wel zo dat het wel erg hard regent...De electriciteit wordt dan afgesneden en dan zitten we echt middenin een totaal donkere black-out! Goed, het regent vaak behoorlijk hard, dus de electriciteit wordt vaak afgesneden...;-

Normaal gesproken is dat geen probleem omdat Maëlle gewoonlijk slaapt als het gebeurd. Maar twee nachten geleden was Maëlle nog op...Neem even de tijd om de video te bekijken. We hopen dat jullie er net zo van genieten als wij gedaan hebben.

Thursday, October 23, 2008

Monday, October 20, 2008

Herfst 2008 Nieuwsbrief

Klik hier voor NEDERLANDS

You need ADOBE READER (free download) in order to read this newsletter.
* download can enkele minuten duren, afhankelijk van connectie snelheid

Sunday, October 19, 2008

'Werk projecten' bij CRO

Afgelopen vrijdag zijn we bij CRO langsgeweest, en tot onze verassing waren alle kinderen aan het grasmaaien, toiletten aan het schoonmaken, wassen van de ramen en het ordenen van de verschillende klaslokalen! We kwamen toevallig langs op hun 'werk projecten' dag! De leiding moest ook meedoen!

Je kunt je voorstellen dat toen Tatiana de camara pakte, iedereen wilde poseren...een goed excuus om even te stoppen met werken...;-.

Maëlle weet ook al hoe ze moet schoonmaken. Elke dag pakt ze haar stoffer en blik, en helpt ons het appartement schoon te maken. Als we de vloer niet elke dag zemen, hebben we een kleine rode laag stof in heel het appartement. Maëlle, bedankt dat je ons helpt.

Friday, October 17, 2008

Saturday, October 11, 2008

De week van Maëlle - deel 2

Maëlle was begonnen te praten en spelen met het "baby plaatje" op de tas van haar pampers... Dat was nogal verontrustend! Dus deze week hebben we erop gelet dat ze mocht spelen met kinderen in onze buurt...
Een klein meisje, goed ik veronderstelde dat ze dat was, want ze droeg een rode jurk maar na haar jurk opgetild te hebben zonder pamper aan te hebben...bleek dat het kleine meisje een klein jongetje was!
Goed, deze kleine jongen bleef zeggen doo-doo- baby doo-doo baby wat het ook mocht betekenen. Maar later kwam deze kleine jongen met zijn oma...Ze keek naar me en sprak in haar dialect... het enige wat ik begreep was het woord Muzungu (blanke) dus ik vroeg wat ze tegen de kinderen om haar heen zei...
Goed, de kleine jongen bleef zeggen doo-doo baby doo-doo baby wat eigenlijk betekende: er is een blanke baby! De oma geloofde het niet en kwam zelf kijken...Het was echt grappig!
Goed, iets aan Maëlle zal altijd een beetje anders zijn... een Muzungu baby or a doo-doo baby

De week van Maëlle in foto's


Oeganda door de ogen van Tatiana...



Hier zijn wat foto's die Tatiana afgelopen zaterdag genomen heeft. Ze heeft echt een oog voor geweldige foto's. Als iemand connecties heeft zouden we een boek kunnen maken om zijn verhaal in te schrijven - laat het me weten.

Naar plaatsen gaan

We zijn naar plaatsen geweest waarvan je niet eens weet dat daar plaatsen zijn! Het is ongelooflijk om Oeganda te zien! Wat een prachtig land! Groen, rijk aan kleur, prachtige natuur!

Afgelopen zaterdag zijn we terggegaan naar een aantal kinderen die we sponsoren. Zodra we hen beter leren kennen, beginnen we de geweldige hoeveelheid niet gebruikt talent te zien dat hier in de gemeenschappen aanwezig is! Je zou echt zelf moeten komen kijken! We hebben een jonge man gefilmd die we nu gedurende vijf jaar sponsoren. Zijn naam is Tabu, hij is 17 jaar oud, en heeft een levensverhaal dat je oren doet klapperen. Achterstevoren!

Goed - op een dag, als we de kans hebben, zullen we jullie de video laten zien die we deze dag opgenomen hebben. Tuba heeft ons zijn 'eigendom' laten zien... met trots! Hij liet ons de twee kamers zien die ze zelf gebouwd hebben, met materialen die ze in de bossen gevonden hebben, of meegenomen van de vorige plek waar ze woonden. Hij liet me zien hoe de familie hun eigen mais verbouwd om te eten. Mais is het geweldige ingredient van de maaltijden die de armen nuttigen...niet het geweldige ingredient...het enige ingredient. Ze eten het elke maaltijd. Goed - soms is dat de enige maaltijd. Het is geweldig als ontbijt maar om dan ook in de middag en 's avonds hetzelfde te eten is natuurlijk niet erg gevarieerd! Maar hun veld vol met mais geeft hen de mogelijkheid om geen eten te hoeven kopen...gedurende 3 maanden. En ik zou klagen als ik hetzelfde maal 3 keer achter elkaar zou moeten eten! Zij eten de mais gedurende 3 maanden.

Hij liet ons zien hoe hij zijn huiswerk 's avonds doet... met een klein kerosiene lichtje. Hij liet ons zijn 'keuken' zien... een paar stenen op de grond, waar ze wat hout verbranden...geen kolen... en zeker geen gasoven. Jongens - er zijn zo veel mogelijkheden hier om het verschil te maken!

Tatiana, Bosco en ik zijn bezig met het ontwikkelen van een nieuw systeem voor 1moreChild… een systeem waarin we deze weeskinderen en weduwen echt kunnen toerusten om echt een verschil te maken voor zichzelf, en eventueel voor hun gemeenschappen. Ik zou het graag allemaal al delen - maar het is nog niet klaar. Maar het komt snel!

Tabu vertelde me over zijn school. Hij leert voor aannemer. Dat is geweldig, omdat hij echt ver kan komen. En daarbij komt dat zijn jongere broer (die we ook sponsoren) hetzelfde vak leert! Dus ik geloof echt dat we zullen zien dat ze hun eigen bouwbedrijf oprichten!

Bedankt dat jullie naar mijn verhaal van Tabu 'geluisterd' hebben! En als je ooit naar Oeganda verhuisd, laat het me weten, ik zal je bij hem aanbevelen!

Mensen toerusten om hun gemeenschap te veranderen:
· http://www.1morechild.org/
· http://www.onedaytrainingproject.org/
· http://www.ferdiandtatiana.com/

Friday, October 10, 2008

Tuesday, October 07, 2008

Uganda through Tati's eyes...

Here are a few pictures Tanie took last Saturday. She really has an eye for
great pictures. If anybody has contacts how we could make a book to tell
this story - let me know!

Sunday, October 05, 2008

Meer over Watoto

Terwijl we deze week hard werken aan onze nieuwsbrieven, het vastleggen van de visie van 1moreChild en bezig zijn met de voorbereidingen van videorapportages voor toekomstige projecten, wilde ik jullie wat foto's laten zien van de Watoto conferentie.

Elke keer als ik de foto's bekijk, zie ik de klasse die ze als standaard hebben bij Watoto. Het heeft onze verwachtingen naar boven bijgesteld voor wat wij in de toekomst kunnen bereiken. Natuurlijk hebben ze een geweldige reputatie en daardoor geweldige sponsors. Maar let wel - ze zijn er al 25 jaar mee bezig! Wij zijn hier nog maar 5 weken :)

De foto van het koor was binnen genomen, en bestond uit het KPC kerkkoor en het koor van Watoto.

Wednesday, October 01, 2008

Some more Watoto

While this week we are working hard on our newsletters, vision statements for 1moreChild and video footage for future projects, I wanted to show you some pictures of our Watoto Tour!

Every time I watch the pictures, I see the EXCELENCE they keep as a standard at Watoto. It has raised our expectations of what we can do BIG TIME as well. Of course they have great reputation, and therefore great supporters. But hey - they have been working on it for 25 years! We've been here 5 weeks :)


The picture with the choir was inside, and was made up out of the KPC church choir and the Watoto choir.

<<...>> <<...>> <<...>> <<...>> <<...>>

De Watoto Conferentie

Vanaf afgelopen woensdag tot zondag zijn Tatiana, Maëlle, Bosco en ik naar de Watoto Conferentie in Kampala geweest. Watoto is de zendingsorganisatie van de hervormde kerk van Kampala, en verzorgd 1,500 weeskinderen in hun zichzelf onderhoudend dorp. Laat het me uitleggen: Wezen die geen verdere familie hebben die voor hen kunnen zorgdragen, worden in het Watoto dorp geplaatst. In dit dorp wordt hen een nieuwe familie gegeven. Ze komen in een huis te wonen met een moeder en 7 broers of zussen. Ze blijven in deze familie wonen totdat ze 21 zijn of gaan studeren. In het dorp staan ongeveer 100 huizen, die gelijk zijn aan elkaar. Het lijkt groot, maar ze zijn verdeeld in kleine gemeenschappen. Het lijkt echt te werken!

De visie van Watoto is toekomstige leiders voor Oeganda op te leiden. Alles wat we de afgelopen dagen hebben gezien ligt in lijn met die visie. Het was inspirerend. Hun scholen, programmes en faciliteiten lijken allemaal aan een uitzonderlijke klasse te voldoen, iets wat erg bijzonder is in Oeganda...Erg inspirerend en veelbelovend ten opzichte van '1moreChild'! Het heeft echt een hogere verwachting bij mij gegeven voor wat we hier kunnen doen!

Ik denk dat we ons voelden als iemand die Metro voor het eerst bezoekt! Overdonderd, en we vroegen ons af of we ooit 'zo' konden zijn. Maar ik ben blij dat we niet 'zo' hoeven te zijn. We zijn echt heel anders dan Watoto - toch zullen we ook streven naar dit niveau van 'klasse'! En dat zal tijd kosten. Heel veel tijd. Voorganger Bill Wilson van Metro Ministries leerde ons altijd dat de zendingsorganisaties die blijven bestaan, degenen zijn die de trap boven de lift verkiezen. En ondanks dat een lift je sneller naar boven brengt geven de trappen je de kans om de tijd te nemen en onderweg te leren.

Tatiana en ik nemen de trap...en we hebben nog maar net het eerste stapje bereikt! Het gaat nog heeeel lang duren! En Watoto en Metro Ministries kostte het 'slechts' 25 jaar om echt een succes te worden. Een van de grootste inzichten die we kregen was het volgende:
Maak de kinderen die gebruik maken van 1moreChild eendeel van de oplossing van hun eigen situatie: alleen een hulpende hand bieden helpt hen niet. Ze hebben iemand nodig die hun kan laten zien boven hun eigen omstandigheden uit te groeien. We zijn aan het onderzoeken hoe we deze kinderen en tieners kunnen laten 'werken' voor hun schoolgeld. Hoe we hen hun steun kunnen laten 'verdienen', op zodanige wijze dat het hen eigenwaarde en waardigheid geeft en de echte betekenis van liefdadigheid.

Betrek er de moeders of tantes bij die weduwen zijn. Somige van onze kinderen leven met hun moeders die weduwe zijn, anderen wonen bij hun tantes. Ook zij hebben iemand nodig die hen de weg wijst. Hoe kunnen we deze dames uitrusten om voor hun eigen kinderen te zorgen? Hoe kunnen we hen weer hoop geven? We zoeken naar mogelijkheden om deze moeders te sponsoren, door andere moeders in de wereld. Girl Power! Of moet ik gewoon zeggen ‘Mother Power!’.

Ga voor klasse. Watoto heeft ons laten zien dat je een zendingsorganisatie met klasse kunt opzetten. Laat niet de armzalige standaard van je omgeving de standaard beinvloeden die je zelf wilt bereiken!

Klein beginnnen. Deze woorden komen steeds weer terug in mijn gedachten. Begin gewoon klein, met de 28 kinderen die je nu hebt...Leer door vallen en opstaan. Probeer nieuwe dingen. Wordt krachtig. Werk op je fundatie. Vind een plaats om je te vestigen...overhaast je niet.

Deze week zullen we verschillende plaatjes en verhalen op het blog zetten van onze Watoto ervaring! Je kunt ook op hun website het een en ander lezenwww.watoto.com. Het is het waard!

Empowering people to transform their communities
· www.1moreChild.org
· www.onedaytrainingproject.org
· www.ferdiandtatiana.com